سنت الهی

دستگاه خلقت الهی، سنت هایی دارد که در حقیقت قوانین حاکم بر جهان هستند.

سنت های الهی، تخلف ناپذیر، قطعی و عام هستند یعنی اختصاص به زمان و مکان خاصی ندارند.

قرآن کریم گاهی به تصریح و گاهی به صورت اشاره این قوانین را مورد توجه قرار داده است.

عام و فراگیر بودن سنتهای الهی در قرآن به این صورت آمده است:
«یرید الله لیبین لکم و یهدیکم سنن الذین من قبلکم و یتوب علیکم و الله علیم حکیم؛ خدا میخواهد راه سعادت را برای شما بیان کند و شما را به آداب (ستوده) آنان که پیش از شما بودند، راهبر گردد و بر شما ببخشاید، و خدا دانا و به حقایق امور آگاه است.»

در مورد قطعی بودن سنت های الهی قرآن کریم می فرماید:

سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِن قَبْلُ وَلَن تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا

این سنت خداوندی است که در میان پیشینیان نیز بود و در سنت خدا تغییری نخواهی یافت.(احزاب/62)

همچنین در آیات دیگری می فرماید:

«سنة الله التی قدخلت من قبل و لن تجد لسنة الله تبدیلا؛»(فتح/23)

«فلن تجد لسنت الله تبدیلا و لن تجد لسنت الله تحویلا؛(فاطر/4)

بزرگترین وظیفه بشر، کشف سنت های الهی و حرکت در مسیر سنت ها است. خداوند از طریق پیامبران الهی و کتاب های آسمانی، سنت ها را معرفی نموده پس وظیف انسان توجه به سنت ها و عمل بر طبق آنها می باشد.

یکی از سنت های الهی، امداد است.

خداوند در آیات قرآن، به صورت مستقیم و غیر مستقیم ابعاد این سنت را بیان فرموده است.

شهود ، ملکوت ، کنار رفتن پرده ها...