ذکر دهه اول ذی الحجه

ذکر یعنی خدا را یاد کردن

هدف از ذکر، خود ذکر است نه اینکه ذکر بگوییم تا به چیزی برسیم . به نعمتهای دنیا برسیم. به نعمتهای بهشتی برسیم. البته ذکر ثمرات دنیایی و آخرتی دارد اما هدف از ذکر ، باید خود ذکر باشد. خود ذکر، هدف است. هدف از ذکرهای ماه ذی الحجه هم خود ذکر است که سراسر توحید حضرت پروردگار است.

در هر روز از دهه نخست ماه ذی الحجة خواندن پنج دعایی را که حضرت جبرئیل برای حضرت عیسی از سوی خدا هدیه آورد،توصیه شده است.

در روزهای پرفضیلت ماه ذی الحجة اعمال متعددی در روایات توصیه شده است.مرحوم شیخ عباس قمی در کتاب شریف مفاتیح الجنان در این خصوص آورده است:

در هر روز از دهه نخست ماه ذی الحجة بخوان پنج دعایی را که حضرت جبرئیل برای حضرت عیسی از سوی خدا هدیه آورد تا در این ایام بخواند و آن پنج دعا این است:

أَشْهَدُ أَنْ لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَاشَرِیکَ لَهُ، لَهُ الْمُلْکُ، وَلَهُ الْحَمْدُ، بِیَدِهِ الْخَیْرُ، وَهُوَ عَلَیٰ کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ.

گواهی میدهم که معبودی جز خدا نیست، یگانه و بیشریک است، فرمانروایی و سپاس برای اوست، خیر فقط به دست اوست و او بر هر کاری تواناست.

أَشْهَدُ أَنْ لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَاشَرِیکَ لَهُ، أَحَداً صَمَداً لَمْ یَتَّخِذْ صاحِبَةً وَلَا وَلَداً.

گواهی میدهم معبودی جز خدا نیست، یگانه و بیشریک است، یکتا و بینیاز است همسر و فرزندی نگرفته است.

أَشْهَدُ أَنْ لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَاشَرِیکَ لَهُ، أَحَداً صَمَداً لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ.

گواهی میدهم معبودی جز خدا نیست، یگانه و بیشریک است، یکتا و بینیاز است، نه زاده و نه زاییده شده است و برایش هیچ همتایی نیست.

أَشْهَدُ أَنْ لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَاشَرِیکَ لَهُ، لَهُ الْمُلْکُ، وَلَهُ الْحَمْدُ، یُحْیِی وَیُمِیتُ، وَهُوَ حَیٌّ لَایَمُوتُ، بِیَدِهِ الْخَیْرُ، وَهُوَ عَلَیٰ کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ.

گواهی میدهم معبودی جز خدا نیست، یگانه و بیشریک است، فرمانروایی و سپاس برای اوست، زنده میکند و میمیراند و اوست زندهای که نمیمیرد، خیر فقط به دست اوست و او بر هر کاری تواناست.

حَسْبِیَ اللّٰهُ وَکَفیٰ، سَمِعَ اللّٰهُ لِمَنْ دَعا، لَیْسَ وَراءَ اللّٰهِ مُنْتَهی، أَشْهَدُ لِلّٰهِ بِما دَعا، وَأَنَّهُ بَرِیءٌ مِمَّنْ تَبَرَّأَ، وَأَنَّ لِلّٰهِ الْآخِرَةَ وَالْأُولیٰ.

خدا مرا بس است و کفایت میکند، خدا گوش فرا دهد برای آنکه او را بخواند، ورای خدا نهایتی نیست، گواهی میدهم برای خدا به آنچه دعوت کرد و خدا بیزار است از هرکه از او بیزاری جوید و آخرت و دنیا ویژۀ خداست.

شهود ، ملکوت ، کنار رفتن پرده ها...